Jak powstają chmury

weather rybnik


Chmury odparowują i ponownie skraplają się w powietrzu. Każda z nich, na którą patrzymy, albo się powiększa, albo topnieje. Nigdy nie pozostają w tej samej wielkości lub formie. Ze względu na ogromną odległość, jaka dzieli nas od niektórych z nich, czasami wydają się one zachowywać swój kształt i pozostawać w tej samej pozycji, ale ponieważ są tak daleko, nie możemy wykryć żadnych zmian w krótkim czasie, mamy je pod obserwacją. Kiedy wydają się być uśpione i niezmienne, to tylko z powodu odległości, albo dlatego, że całe niebo jest odcięte przez szarą smugę chmury, która może rosnąć lub zmniejszać się z naszą świadomością.


Chmury, jak mgła i mgła na powierzchni ziemi, są powszechnie powodowane i rozpraszane przez dwa prądy powietrza, jeden cieplejszy od drugiego.  Jeśli gdy te dwa prądy spotykają się i łączą powietrze jednego z nich jest tak schłodzone, że nie może przenosić całej swojej wilgoci, podczas gdy powietrze chłodniejszego prądu jest "nasycone", lub nie jest w stanie przyjąć więcej niż już ma, powstaje chmura.Jeśli chmura już tam jest, to się powiększa. Jeśli jednak prądy te mieszają się, a zimne powietrze zyskuje ciepło, to ma ono moc wyciągnięcia części, czasami wszystkich, z każdej chmury, z którą może wejść w kontakt. Dobrze ilustruje to obserwacja wrzenia czajnika. Cząsteczki pary wodnej wylewają się z wylewki i znajdują się w ciągłym ruchu w powietrzu, aż w końcu znikają. Jeśli powietrze, do którego wlewa się para, jest ciepłe, to wydaje się, że para ma dużo mniejszą objętość niż wtedy, gdy jest zimna.  Powodem jest to, że ponieważ ciepłe powietrze może przenosić więcej wilgoci niż zimne, to pobiera ją szybciej.


Gdy powietrze obciążone wilgocią jest niesione przez bryzę i wyrzucane na zbocze góry, nadwyżka wilgoci jest wiecznie kondensowana do mgły lub chmury przez zimny szczyt. Tutaj chmura przestaje rosnąć, ponieważ wiatr odprowadza mgłę lub chmurę na powrót do atmosfery. Chmury dzielą się na wiele form, z których dwanaście głównych to Cirrus, Cirro-stratus, Cirro-cumulus,

 Alto-cumulus, Alto-stratus, Strato-cumulus, Nimbus, Cumulus, Cumulo-nimbus, Stratus i Fracto- Stratus. Najczęściej spotykane formy to Cirrus, Stratus i Cumulus. Cyrulik jest znany jako "ogon kobyły", Stratus jako "Mgła Morska", a Cumulus jako "Wełna".

Ponieważ w tych trzech prostych typach rzadko spotykane są idealnie czyste okazy, są one zgrupowane w swoich mieszankach i nazywane "Chmurkami złożonymi". W wyniku starań Międzynarodowego Komitetu, nazwy tych chmur zostały ułożone w Międzynarodowym Atlasie Chmur, wydanym w Szwecji, a cytując z broszury* wydanej przez Departament Kultury Agrycznej USA, znajdujemy Stratus'a opisanego jako "jednolita warstwa".chmury przypominające mgłę, ale nie spoczywające na ziemi." Całkowity brak szczegółów struktury różni się warstwami od innych zwartych form chmur. 

Kiedy ta warstwa jest rozdarta przez wiatr lub szczyty górskie na nieregularne fragmenty, można je nazwać "Fracto-stratus." "Cumulus" jest opisany jako "grube chmury, których suma jest kopułami z wypukłościami, ale których podstawy są płaskie." Prawdziwy cumulus pokazuje ostrą granicę powyżej i poniżej. Często jest on rozdarty przez silne wiatry, a oderwane części przedstawiają ciągłe zmiany.  Znany jest jako chmura "Wool Pack", ze względu na swoje bliskie podobieństwo do tego materiału.

Kombinacja tych chmur (Strato-cumulus)  jest opisana jako "Duże kulki lub zwoje ciemnej chmury, które często pokrywają całe niebo, szczególnie zimą,  i nadają mu czasami falisty wygląd. Strato-cumulus jest zwykle niezbyt gruby i często w przebiciach pojawia się niebieskie niebo. Od nimbusa (chmury deszczowej) oddziela go kulista lub zrolowana forma i nie przynosi ona zwykle deszczu". Często trudno jest,  patrząc w górę z dna oceanu Powietrznego, zdecydować z całą pewnością, do której klasy może należeć każda chmura. 

Chmury cirrusa znajdują się zazwyczaj na wysokości od 20 000 do 30 000 stóp, formy cumulo i strato-cirrus występują na średnich wysokościach, podczas gdy cumulus, stratus i nimbus są niskie, wiele z nich znajduje się poniżej 2500 stóp. 

Poziomy te są jedynie orientacyjne i zmieniają się w zależności od szerokości geograficznej i pory roku. Interesujące jest również odnotowanie ich prędkości. 

Na wysokości ok. 1,5 km ruch jest praktycznie trzy razy szybszy latem i sześć razy szybszy zimą niż prądy powietrzne na powierzchni ziemi.  Zazwyczaj im większa wysokość, tym szybszy ruch.Z powyższego łatwo zauważyć, że chmura jest wyciskana przez strumień zimnego powietrza z wędrowca  i wisi zawieszona w niezliczonych milionach minut pływających kropli wody. Czasami, na skutek zmiany wiatru lub temperatury,  krople te są ponownie odparowywane w powietrze i w konsekwencji chmura znika. Z drugiej strony, mogą się one zwiększać. Więcej pary zamienia się w mgłę lub mgłę, tworząc chmurę, która rozprzestrzenia się na szerszą skalę.  Powoduje to, że drobne krople tłoczą się razem i wpadają na siebie i powstaje większa kropla, która ponownie łączy się z innymi, tworząc jeszcze większą.

 Można to zilustrować, umieszczając kartkę zimnego szkła na wylewce wrzącego czajnika i obserwując, jak następuje kondensacja.  Najpierw tworzy się mgiełka, a następnie pojawiają się malutkie krople. Łączą się one z innymi i w końcu duże krople opadają na ziemię. W normalnych warunkach powietrze może zatrzymać te drobne cząstki wilgoci, ale nie może utrzymać się długo na większych i opadają na ziemię jak deszcz. Powietrze, które jest w obiegu, może utrzymać cięższy ciężar niż powietrze, które jest nadal.  Wichura może zatrzymywać cząsteczki deszczu w górnych partiach, które nie mogą być zatrzymane przez delikatną bryzę. Ten fakt prawdopodobnie wyjaśnia różnicę w wielkości kropli deszczu. Dość często w górnych rejonach wieją silne wiatry, podczas gdy tutaj na dole możemy mieć spokój. Wyjaśnia to prędkość chmur na dużych wysokościach. Krótko mówiąc, deszcz jest powodowany przez ochłodzenie powietrza. 

To schładzanie odbywa się na wiele sposobów - albo przez wznoszenie się na coraz wyższe i zimniejsze poziomy, przez kontakt z zimniejszą powierzchnią, albo przez spotkanie z zimniejszą kurtyną powietrza. Deszcz często powstaje w wyniku pędu ciepłego,  nizinnego powietrza w górę zbocza góry i dlatego jedne z najcięższych deszczy zdarzają się na lub w górach położonych blisko morza. Powietrze przepływające przez ocean staje się nasycone.z parą, która może być przenoszona w czasie, gdy prąd powietrza jest ciepły.  Jeśli nagle natrafi na pasmo górskie, w pośpiechu w górę traci część swojego ciepła. Staje się zimniejszy i nie może zatrzymać całej swojej wilgoci. Powstają pływające chmury mgły i powstają prądy deszczu. Ilość padającego deszczu jest bardzo różna, średnia roczna wynosi od 30 do 40 cali.  W zwykłym klimacie rzadko przekracza jeden cal w ciągu dwudziestu czterech godzin, ale w niektórych miejscach jest ona zwiększona do nadzwyczajnej ilości.

Zachodnie Ghats Indii, wzdłuż wybrzeża Bombaju, pokazują wpływ gór, najcięższe opady występujące w pobliżu N. E. rogu Zatoki Bengalskiej w Khasia Hills, które oferują gwałtowny mur około 4000 stóp wysokości. Chirapunji na skraju tych wzgórz opady deszczu wynoszą średnio 500 cali rocznie, z czego połowa przypada na dwa miesiące. Mohableshwar otrzymuje około 250 cali, podczas gdy ziemia stołowa Deccan suf- fers z suszy. Aby dać wyobrażenie o wielkich szkodach spowodowanych przez te ogromne ulewy, warto zwrócić uwagę na poniższy raport o szkodach spowodowanych przez deszcz w Hyderabadzie, Indie, wrzesień 1908 roku.

12 czerwca 1876 roku spadł najcięższy w historii deszcz. Zarejestrowano go na Chirapunji ponad 40 cali w 24 godziny. Na wschodnim wybrzeżu Australii roczne opady deszczu wynosiły 160 cali, podczas gdy na południu rzadko przekraczały 25 cali. Opady w RPA wahają się od 22 do 41 cali, przy czym na wschodnim wybrzeżu występują najcięższe i najbardziej regularne, ze względu na wiatry S. E., które wieją od No- vember do lutego. Kolombo w Cejlonie rejestruje średnio 80 cali, ale na Sembawatta w górach, 15 mil na południe od Kandy (Cejlonu) 231,3 cala spadło w 1909 roku - to rekord dla tego konkretnego okręgu. Japonia (biorąc pod uwagę średnią z dziewięciu głównych stacji meteorologicznych) ma ponad 60 cali rocznie. Na podstawie tych kilku ilustracji można łatwo zauważyć, jak różne są opady deszczu na naszym świecie. Termin "roczne opady deszczu, tak wiele cali" oznacza głębokość wody, która zostałaby uzyskana, gdyby wszystkie opady deszczu,  które tam padają w ciągu roku, zostały zebrane w jednym poziomym arkuszu, a żaden z nich nie zostałby utracony przez parowanie lub wchłanianie do gleby. Termin "jeden cal deszczu" oznacza, że gdyby cały opad na danym obszarze został zebrany i równomiernie rozłożony, utworzyłby warstwę "na głębokość jednego cala".

Gdy temperatura spadnie poniżej pewnego punktu, zamiast deszczu dostaniemy śnieg. Śnieg nie jest zmarzniętym deszczem, jak się powszechnie uważa. Pada on bezpośrednio jak śnieg z chmur śnieżnych. Powszechnie uważa się, że chmury na dużej wysokości nie są zbudowane z mgły czy zamglenia, ale z drobnych przeplatających się igieł lodu. Są one, w skrócie, zamrożone. Aureole i kpiące słońca prowadzą nas do tego wniosku, ponieważ są one widoczne (przez załamanie) zawsze przez wysokie...i nigdy przez chmury niskiego poziomu. Nie mogą być one spowodowane przez przechodzenie światła przez mgłę. Jeśli przy pewnych niskich temperaturach na ziemi zamiast rosy dostaniemy szronu, a zamiast deszczu śniegu, to dlaczego nie mielibyśmy dostać zamarzniętych chmur zamiast chmur mglistych w Cloudland?

Chmury

Miękko wyglądające lub delikatne chmury przepowiadają piękną pogodę, z umiarkowaną lub wysoką bryzą. Chmury o twardych krawędziach, wiatr. Ciemne, ponure, błękitne niebo, wiatr, ale jasny. Jasnoniebieskie niebo świadczy o pięknej pogodzie. Jasnożółte niebo o zachodzie słońca zapowiada wiatr; jasnożółte, mokre. Ze względu na występowanie i rodzaj czerwonego lub żółtego koloru, lub innych odcieni, nadchodząca pogoda może być przepowiedziana. Generalnie im łagodniejszy wygląd, tym mniej wiatru (być może więcej deszczu) można się spodziewać, a im twardszy, bardziej "tłusty", walcowany, tratowany lub poszarpany, tym silniejszy będzie nadchodzący wiatr. Małe, wyglądające jak atrament chmurki przepowiadają deszcz. Lekkie chmury scud przejeżdżające przez ciężkie masy pokazują wiatr i deszcz, ale jeśli są same, mogą wskazywać tylko na wiatr.Wysokie, górne chmury przecinające Słońce, Księżyc lub gwiazdy, w kierunku innym niż chmury dolne, lub pole wiatru poniżej, przepowiadają zmianę kierunku wiatru, który ma nastąpić w tym kierunku.

Niebo

Bez względu na to, czy jest czysto czy pochmurne, różowe niebo o zachodzie słońca sprzyja dobrej pogodzie. Chore, zielonkawe barwy, wiatr i deszcz.

Ciemna (lub indyjska) czerwień, deszcz. Rano czerwone niebo, silny wiatr lub deszcz. Rano szare niebo, piękna pogoda. Wysoki świt, uważajcie na wiatr. *'high dawn" jest wtedy, gdy nad brzegiem chmur widoczne są pierwsze oznaki dnia - światło. Niski świt" to czas, kiedy dzień zaczyna się na horyzoncie lub w jego pobliżu, a pierwsze smugi światła są bardzo niskie w dół.

Prognozy

Po pięknej pogodzie pierwsze oznaki nadchodzącej zmiany na niebie to zwykle lekkie smugi, loki, chmurki lub cętkowane plamy białych, odległych chmur, 

które fałdują się, a po nich następuje zachmurzenie mglistą parą, która staje się zachmurzona. Ten wygląd mniej lub bardziej wodnisty,  jak wiatr lub deszcz będzie dominować, jest nieomylnym znakiem. Zazwyczaj im wyższe i bardziej odległe są takie chmury, tym bardziej stopniowa, ale ogólna zmiana pogody się okaże. Lekkie, delikatne, ciche odcienie koloru, z miękką, niedopracowaną formą chmur, wskazują i towarzyszą dobrej pogodzie, ale nietypowe lub jaskrawe odcienie, z twardymi, delikatnie zarysowanymi chmurami, przepowiadającym deszczem i prawdopodobnie silnym wiatrem. Chmury mgliste, tworzące się lub zawieszone na wysokościach, wskazują na nadchodzący wiatr i deszcz, jeśli pozostaną, wzrosną lub opadną;  jeśli wzrosną lub rozproszą się, pogoda się potwierdzi lub stanie się piękna.


Komentarze